Herdenking bevrijding door Poolse leger

Dit jaar is het 75 jaar geleden dat België werd bevrijd van de Duitse bezetting. De gemeente Aalter heeft in het kader daarvan een interessant herdenkingsprogramma in elkaar gestoken dat over verschillende maanden is gespreid.

Eerbetoon aan de Poolse bevrijder door de Aalterse bevolking kent een lange traditie. Reeds in de bevrijdingsstoet van 1945 in Poeke kregen de Poolse bevrijders een bijzondere hulde. Deze praalwagen, versierd met de Poolse adelaar, is vergezeld van figuranten in oude Poolse klederdracht

In de eerste zomerweken kunnen geïnteresseerden terecht in het gemeentehuis voor de expo ‘Gepantserde Vleugels’. Deze tentoonstelling is een initiatief van o.a. de Vereniging Eerste Poolse Pantserdivisie België en de Vlaamse Overheid. De expo brengt het verhaal van de bevrijding door de 1ste Poolse Pantserdivisie onder leiding van generaal Maczek. Deze reizende tentoonstelling was eerder te zien in Brussel, Poperinge en Roeselare.

In het weekend van de nationale feestdag volgt een bijzonder herdenkingsmoment met de vertoning van de film The Polish Liberators. In deze documentaire van Bart Verstockt vertellen veteranen van het Poolse leger hoe zij deze bevrijdingstocht hebben meegemaakt.

De herdenkingsplechtigheden worden in het najaar afgesloten met een hulde aan het monument dat ter ere van de Poolse bevrijder is opgericht. Tegelijkertijd worden de oorlogsvliegvelden van Aalter en Ursel in de kijker geplaatst met een luchtdéfilé. Aan het gemeentehuis in Aalter brengt de Koninklijke Muziekkapel van de Belgische Luchtmacht een groot taptoe.

Overzicht programma:

1 juli 2019 – 27 juli 2019: Expo Gepantserde Vleugels (Gemeentehuis Aalter, tijdens openingsuren)

19 juli 2019: Filmvoorstelling The Polish Liberators (Gemeentehuis Aalter, 20.00 u., gratis toegang)

5 oktober 2019: bloemenhulde, luchtdefilé en muzikale taptoe (Ter Walle en Europalaan, vanaf 16.00 u.)

Meer info op deze site

Oude schuren, waar de pannen van het dak vliegen …

Iemand wees er ons op dat er in Knesselare in deze tijd nogal wat oude landbouwschuren staan te verkommeren (afgewaaide pannen, etc.). Dat is elders in Aalter wellicht ook zo. Een verloren zaak? Of valt er nog iets te redden?

Sommige ervan zijn 160 jaar oud. Mooie exemplaren staan er op de Driepikkel, in Buntelare (hoek Ameldonk), voorbij “de kruise” in de Hoekestraat, in de Kapellestraat, in Westvoorde… Behoren schuren tot ons erfgoed? Ja en neen. Het gaat natuurlijk om persoonlijk bezit, van landbouwers of hun erfgenamen, van actieve en niet meer actieve of opgedoekte bedrijven, en het onderhoud van die gebouwen is een zware last voor de landbouwers.  Anderzijds mag de burger het betreuren dat het agrarische landschap verarmt en dat een deel ervan zelfs verdwijnt.

Valt zoiets op te lossen? Via vriendelijke vragen? Via een oproep aan de landbouworganisaties om dat probleem eens onder ogen te zien en mogelijks mee te onderzoeken of er hier en daar iets kan gebeuren om te redden wat er te redden valt? Via de vraag aan het gemeentebestuur of boeren die een inspanning doen voor erfgoedbehoud mogelijks kunnen worden gecompenseerd voor onderhoudskosten? Of is de kostprijs van renovatie en behoud zo absurd hoog dat niets meer te redden valt?

Bij sommige Knesselaarse hoeven is een respectabel geboortejaar aangebracht op of “ingemetseld” in de gevel. 1830, 1849, 1963, châpeau… Er zit er eentje tussen waarvan het dak is gebouwd met de balken van de oude Knesselaarse kerk (einde 19de eeuw). Toch jammer voor fietsers en passanten om te zien hoe zo’n mooie getuigen van een nog niet zo ver verleden ‘in poer en médoilden’ vallen.

Onze fotograaf Paul trok met zijn camera eens naar alle uithoeken van Knesselare om een aantal mooie exemplaren te fotograferen. Alvast goed voor een mooie prentenbak.

Warm in Aalter? Afkoelen aan de ‘zee der Gentenaars’ misschien?

De zomerdagen komen er aan en dan is wat verkoeling mooi meegenomen.  Aan de Zee der Gentenaars misschien?

Voor de Tweede Wereldoorlog trokken de inwoners van Aalter en omgeving naar de Kraenepoel. Maar ook van buiten de gemeente doken de badgasten op. In het weekblad ’t Getrouwe Maldeghem van 7 juli 1935 lezen wij volgend bericht: “Het badseizoen aan de Craenepoel is sinds eenigen tijd terug geopend. Verleden Zondag heerschte er wederom ene reusachtige drukte. Niet alleen de menschen uit onze gemeente maar de bevolking uit het omliggende maakt er ruim gebruik van. Vroeger noemden we de Craenepoel wel eens het strand der minbegoeden. Thans zijn er al die hem ‘de zee der Gentenaars’ noemen.”

Het gemeentebestuur probeerde behoedzaam natuur en recreatie met elkaar te verzoenen. Daarvoor had het in 1934 zelfs een reglement uitgevaardigd, waarin o.a. volgende verbodsbepalingen waren opgenomen:

“Art. 8 Het is streng verboden:

  1. Op de eilanden en in de bossen te gaan
  2. Aan niet-baders in de kledingplaatsen te gaan
  3. In badkostuum te wandelen of zonnebaden te nemen
  4. De omheiningen te beschadigen, te bevuilen of door welkdanig geschriften, tekeningen of andere te ontsieren
  5. Welkdanige politieke voordrachten of vergaderingen te houden
  6. Autos, motos of andere voertuigen in de dreven rond de Kraenepoel te plaatsen
  7. Op velo te rijden tussen de door de plankjes aangeduide plaatsen
  8. Tenten of dergelijke te plaatsen”

Meer lezen: klik hier voor de blog Geschiedenisvanaalter

 

Vereniging voor Heemkunde en Geschiedenis (Aalter, Aalter-Brug, Bellem Knesselare, Lotenhulle, Poeke, Sint-Maria-Aalter, Ursel)