Alle berichten door Knesselaarsnieuws

Niets of mieseere: Erfgoed Aalter duikt 2020 in

Toeval bestaat niet… of toch? Het eerste nummer van de tweede jaargang van Erfgoed Aalter is nog volop voorbereid kort na de jaarwisseling. Vol enthousiasme werd aan het nieuwe nummer begonnen: het was toen reeds duidelijk dat er voor elk wat wils was.
De middenfoto van Erfgoed Aalter 2020,1:
Keltenlaan (1967), met woningen in opbouw
van de ‘meestergasten’ van Bekaert.
De redactie blikt vooruit naar de herdenking van het begin van de Tweede Wereldoorlog in mei 1940, nu 80 jaar geleden. Een merkwaardig verhaal over het oorlogsvliegveld in Aalter en een verwijzing naar de hevige strijd in Knesselare zetten dat in de verf. Er werd in oude kaarten, foto’s en archieven gezocht om meer te vertellen over een bijzondere hoeve in St.-Maria-Aalter, over een dorpsfiguur uit Lotenhulle en over een misdaad uit de zomer van 1865 in Poeke.
Nog meer foto’s zijn te zien in een bijdrage over fotografie in Knesselare. Een auteur dook in het dorpsleven van Ursel van enkele decennia geleden en bij de voetbalvrienden van Aalter-Brug vinden de lezers ongetwijfeld nog een paar oude bekenden terug. De rubrieken over dialect (‘aaktepuit’), het verhaal over een vergeten voorwerp (‘schrijftoestellen’) en een luimige afsluiter met de in afleveringen gepubliceerde geschiedenis van De Bels uit Bellem (deze keer in gevecht met een rund) ronden het geheel mooi af.

 

En dan is er nog iets, en dat brengt ons terug bij het begin van dit stuk: toeval bestaat niet…(?) In de dialectrubriek heeft dialectkenner Erik Wille het over winterse ziekten. “Wanneer ons eerste nummer van 2020 verschijnt, zijn de ergste winterse toestanden hopelijk achter de rug.” Helaas, wie kon in januari ook maar dromen wat er de weken daarop nog zou gebeuren? Een verschrikkelijke ziekte is in een mum van tijd de wereld rond gesneld en heeft het leven grondig veranderd. De in het stuk beschreven remedies tegen die vervelende vaollij’ (verkhoudheid) zijn van geen tel in tijden waarin een besmettelijke longkwaal met de grove middelen te lijf moeten worden gaan. De ‘zieëm’ en de ‘vliendersirobe’ zijn niet meer de aangewezen middelen. Het toont pijnlijk aan hoe (en hoe vlug) de tijden wel zijn veranderd…
“‘t En ès hier niets of mieseere,” schrijft prof. dr. Chris De Wulf in tempore non suspecto in de aansluitende taalkunde rubriek. “Hier is niets dan miserie.” Het pas verschenen eerste nummer van Erfgoed Aalter 2020 doet ons alvast even die mieseere vergeten, brengt ons terug naar betere tijden in het verleden, en waarachtig ook betere tijden in de toekomst.

O ja, misschien nog dit: de in de Telex-rubriek aangekondigde activiteit voor Erfgoeddag (25 april 2020) is intussen uitgesteld…

Nog geen abonnement? Voor 15 euro ontvangt u de jaargang 2020 van Erfgoed Aalter. Meer info op www.erfgoedaalter.be of via erfgoed.aalter@gmail.com

 Erfgoed Aalter blikt tevreden terug op vliegende start

Erfgoed Aalter is sedert 2019 een feit! Na 41 jaar gewaardeerde werking transformeerde de Heemkundige Kring Arthur Verhoustraete Aalter tot een nieuwe erfgoedvereniging.

Zo wordt het verleden, de geschiedenis en het erfgoed van de fusiegemeente Aalter en haar woonkernen (Aalter-Brug, Bellem, Knesselare, Lotenhulle, Poeke, Sint-Maria-Aalter, Ursel) levendig gehouden en wordt dit kenbaar gemaakt  langs een vernieuwd tijdschrift.

Het “boekske” is ondertussen in 2019 reeds viermaal verschenen, telkens op 36 pagina’s. Uiterlijk valt de gloednieuwe lay-out en professionele vormgeving op (de vereniging ging hiervoor in zee met de Zetterij uit Eeklo). Het formaat werd uitvergroot en aangepast aan de actuele norm. Drukkerij Perka staat garant voor een verzorgde weergave, verpakking onder folie en verzending per post.

De vereniging kan rekenen op een 20-tal al of niet vaste medewerkers, naast een aantal gastschrijvers. Hierbij dient aangestipt dat de redactieraad probeert om in ieder nummer alle deelgemeenten aan bod te laten komen.

De gevarieerde keuze en de uitwerking van de leesbare verhalen, afgewisseld met meer diepgaande artikels en gestoffeerd met talrijke foto’s, zetten blijkbaar aan tot lezen.

De nieuwe periodiek genoot een geweldig onthaal. Het beste bewijs hiervan is een verdubbeling van het aantal abonnees. Het ledenbestand 2019 klokte af op 658 abonnementen.

Het bestuur is er echter van overtuigd dat dit op een inwonersaantal van bijna 30.000 nog beter kan. De vereniging genoot bij de doorstart tevens de waardering en steun van het gemeentebestuur.

Abonneren op het tijdschrift kan aan de volgende voorwaarden:

Voor de prijs hoeft u het zeker niet te laten …

Jaarabonnement: € 15 (4 nummers)

Rekening ERFGOED AALTER: BE02 4426 5943 6140

(vermelding ‘abonnement 2020’)

Of contact via erfgoed.aalter@gmail.com

Andere vormen van lidmaatschap:

Steunend lid 2020

Leden die 25 euro of meer betalen, worden opgenomen in de lijst met steunende leden die in het zomernummer wordt afgedrukt. Graag signaleren wanneer u anoniem wenst te blijven.

Cadeautip 2020

Op zoek naar een geschenk voor een verjaardag of een tip voor een vader- of moederdag ?
Geef een abonnement op Erfgoed Aalter cadeau!

Het eerstvolgende nummer van jaargang 2020 verschijnt eind maart.

De nummers van 2019 zijn nog te verkrijgen, zolang de (beperkte) voorraad strekt.

Als u 15,- Euro stort met duidelijke vermelding “abonnement 2019” kan u de 4 nummers afhalen op onderstaand adres van het secretariaat (graag na een telefonisch seintje) of worden ze u op een andere manier bezorgd.

Voor de nieuwe nummers vermeldt u “abonnement 2020“. Die worden u per post opgestuurd.

Patriek Vanlaere

Secretariaat: ERFGOED AALTER
Brugstraat 116, 9880 Aalter
09 374 41 07 – 0477/47.47.28

 

Erfgoed rondt eerste jaar netjes af met vierde nummer

Net voor de jaarwisseling 2019-2020 verscheen het vierde nummer van het tijdschrift Erfgoed Aalter. De redactie is er andermaal in geslaagd om een evenwichtig nummer samen te stellen met aandacht voor alle deelkernen van de fusiegemeente Aalter. De lezers krijgen tegelijk een thematisch gevarieerde publicatie voorgeschoteld. Lees verder Erfgoed rondt eerste jaar netjes af met vierde nummer

Eerst jaar Erfgoed Aalter netjes afgerond

Met de publicatie van het vierde nummer van Erfgoed Aalter is het eerste werkjaar afgerond. Meer hierover in een ander bericht.  Ondertussen mag ook de eerste Algemene Vergadering van Erfgoed Aalter zonder meer een voltreffer worden genoemd. Op vrijdagavond 13 december 2019 daagden ruim 100 belangstellenden op in zaal Pax in Aalter voor de projectie van een docufilm over de oorlogsvliegvelden van Aalter en Ursel.

De film is het werk van Danny Maenhaut. De man is een bezige bij, reeds jarenlang actief in het verenigingsleven en gepassioneerd door de geschiedenis van deze stukjes lokaal militair erfgoed. Na een jarenlange zoektocht bracht hij heel wat materiaal bij elkaar. Na urenlang geduldige montage en na het opnemen van getuigenissen uit de eerste hand bracht Maenhaut dit bij elkaar in een film die iets meer dan een uur duurt.

De maker wees alvast ook op het belang van deze vliegvelden voor de militaire handelingen. Van op het vliegveld Aalter vertrokken in mei 1940 de machines die de Duitse opmars probeerden te stoppen met bombardementen op enkele strategische plaatsen (o.a. bruggen). Op het einde van de oorlog was het Urselse vliegveld de uitvalsbasis voor de geallieerde luchtmachteenheden die steun boden bij de hevige strijd om Walcheren.

Maenhaut integreert in zijn historisch verhaal beelden van de weinige restanten die nu nog te zien zijn in de streek. Hij geeft daarmee de aanzet om zelf in het landschap op verkenning te gaan. Dankzij zijn passie bewaart hij zo een stukje van het recente verleden. Het is goed dat hij dit kan delen met een toch wel breed geïnteresseerd publiek.

Erfgoed Aalter vindt het als vereniging belangrijk dat mensen elkaar ontmoeten en met elkaar in contact komen. Ook in dat opzicht kon deze avond meer dan geslaagd worden genoemd. Erfgoedliefhebbers uit Aalter maar ook van daarbuiten wisselden verhalen en anekdotes uit, over de vliegveld, over de oorlogsjaren maar ook over heel wat andere onderwerpen.

De promotiestand kreeg ruime aandacht. Ledenwerver Erik Wille kon andermaal enkele nieuwe namen noteren. De kaap van 650 leden is intussen in zicht na een jaar Erfgoed Aalter. Deze avond was bijgevolg een mooie kers op de taart voor de evaluatie van een jaar vrijwillige erfgoedwerking in het nieuwe Aalter.

* De film van Danny Maenhaut werd exclusief vertoond voor Erfgoed Aalter. Het is een persoonlijk werkstuk dat niet te koop is. Meer info over de oorlogsvliegvelden is terug te vinden in bijdragen van Roger Moelaert in Appeltjes van het Meetjesland en in het overzichtswerk van Cynrik De Decker.

 

Oude schuren, waar de pannen van het dak vliegen …

Iemand wees er ons op dat er in Knesselare in deze tijd nogal wat oude landbouwschuren staan te verkommeren (afgewaaide pannen, etc.). Dat is elders in Aalter wellicht ook zo. Een verloren zaak? Of valt er nog iets te redden?

Sommige ervan zijn 160 jaar oud. Mooie exemplaren staan er op de Driepikkel, in Buntelare (hoek Ameldonk), voorbij “de kruise” in de Hoekestraat, in de Kapellestraat, in Westvoorde… Behoren schuren tot ons erfgoed? Ja en neen. Het gaat natuurlijk om persoonlijk bezit, van landbouwers of hun erfgenamen, van actieve en niet meer actieve of opgedoekte bedrijven, en het onderhoud van die gebouwen is een zware last voor de landbouwers.  Anderzijds mag de burger het betreuren dat het agrarische landschap verarmt en dat een deel ervan zelfs verdwijnt.

Valt zoiets op te lossen? Via vriendelijke vragen? Via een oproep aan de landbouworganisaties om dat probleem eens onder ogen te zien en mogelijks mee te onderzoeken of er hier en daar iets kan gebeuren om te redden wat er te redden valt? Via de vraag aan het gemeentebestuur of boeren die een inspanning doen voor erfgoedbehoud mogelijks kunnen worden gecompenseerd voor onderhoudskosten? Of is de kostprijs van renovatie en behoud zo absurd hoog dat niets meer te redden valt?

Bij sommige Knesselaarse hoeven is een respectabel geboortejaar aangebracht op of “ingemetseld” in de gevel. 1830, 1849, 1963, châpeau… Er zit er eentje tussen waarvan het dak is gebouwd met de balken van de oude Knesselaarse kerk (einde 19de eeuw). Toch jammer voor fietsers en passanten om te zien hoe zo’n mooie getuigen van een nog niet zo ver verleden ‘in poer en médoilden’ vallen.

Onze fotograaf Paul trok met zijn camera eens naar alle uithoeken van Knesselare om een aantal mooie exemplaren te fotograferen. Alvast goed voor een mooie prentenbak.