Alle berichten door Knesselaarsnieuws

Erfgoed rondt eerste jaar netjes af met vierde nummer

Net voor de jaarwisseling 2019-2020 verscheen het vierde nummer van het tijdschrift Erfgoed Aalter. De redactie is er andermaal in geslaagd om een evenwichtig nummer samen te stellen met aandacht voor alle deelkernen van de fusiegemeente Aalter. De lezers krijgen tegelijk een thematisch gevarieerde publicatie voorgeschoteld. Lees verder Erfgoed rondt eerste jaar netjes af met vierde nummer

Eerst jaar Erfgoed Aalter netjes afgerond

Met de publicatie van het vierde nummer van Erfgoed Aalter is het eerste werkjaar afgerond. Meer hierover in een ander bericht.  Ondertussen mag ook de eerste Algemene Vergadering van Erfgoed Aalter zonder meer een voltreffer worden genoemd. Op vrijdagavond 13 december 2019 daagden ruim 100 belangstellenden op in zaal Pax in Aalter voor de projectie van een docufilm over de oorlogsvliegvelden van Aalter en Ursel.

De film is het werk van Danny Maenhaut. De man is een bezige bij, reeds jarenlang actief in het verenigingsleven en gepassioneerd door de geschiedenis van deze stukjes lokaal militair erfgoed. Na een jarenlange zoektocht bracht hij heel wat materiaal bij elkaar. Na urenlang geduldige montage en na het opnemen van getuigenissen uit de eerste hand bracht Maenhaut dit bij elkaar in een film die iets meer dan een uur duurt.

De maker wees alvast ook op het belang van deze vliegvelden voor de militaire handelingen. Van op het vliegveld Aalter vertrokken in mei 1940 de machines die de Duitse opmars probeerden te stoppen met bombardementen op enkele strategische plaatsen (o.a. bruggen). Op het einde van de oorlog was het Urselse vliegveld de uitvalsbasis voor de geallieerde luchtmachteenheden die steun boden bij de hevige strijd om Walcheren.

Maenhaut integreert in zijn historisch verhaal beelden van de weinige restanten die nu nog te zien zijn in de streek. Hij geeft daarmee de aanzet om zelf in het landschap op verkenning te gaan. Dankzij zijn passie bewaart hij zo een stukje van het recente verleden. Het is goed dat hij dit kan delen met een toch wel breed geïnteresseerd publiek.

Erfgoed Aalter vindt het als vereniging belangrijk dat mensen elkaar ontmoeten en met elkaar in contact komen. Ook in dat opzicht kon deze avond meer dan geslaagd worden genoemd. Erfgoedliefhebbers uit Aalter maar ook van daarbuiten wisselden verhalen en anekdotes uit, over de vliegveld, over de oorlogsjaren maar ook over heel wat andere onderwerpen.

De promotiestand kreeg ruime aandacht. Ledenwerver Erik Wille kon andermaal enkele nieuwe namen noteren. De kaap van 650 leden is intussen in zicht na een jaar Erfgoed Aalter. Deze avond was bijgevolg een mooie kers op de taart voor de evaluatie van een jaar vrijwillige erfgoedwerking in het nieuwe Aalter.

* De film van Danny Maenhaut werd exclusief vertoond voor Erfgoed Aalter. Het is een persoonlijk werkstuk dat niet te koop is. Meer info over de oorlogsvliegvelden is terug te vinden in bijdragen van Roger Moelaert in Appeltjes van het Meetjesland en in het overzichtswerk van Cynrik De Decker.

 

Oude schuren, waar de pannen van het dak vliegen …

Iemand wees er ons op dat er in Knesselare in deze tijd nogal wat oude landbouwschuren staan te verkommeren (afgewaaide pannen, etc.). Dat is elders in Aalter wellicht ook zo. Een verloren zaak? Of valt er nog iets te redden?

Sommige ervan zijn 160 jaar oud. Mooie exemplaren staan er op de Driepikkel, in Buntelare (hoek Ameldonk), voorbij “de kruise” in de Hoekestraat, in de Kapellestraat, in Westvoorde… Behoren schuren tot ons erfgoed? Ja en neen. Het gaat natuurlijk om persoonlijk bezit, van landbouwers of hun erfgenamen, van actieve en niet meer actieve of opgedoekte bedrijven, en het onderhoud van die gebouwen is een zware last voor de landbouwers.  Anderzijds mag de burger het betreuren dat het agrarische landschap verarmt en dat een deel ervan zelfs verdwijnt.

Valt zoiets op te lossen? Via vriendelijke vragen? Via een oproep aan de landbouworganisaties om dat probleem eens onder ogen te zien en mogelijks mee te onderzoeken of er hier en daar iets kan gebeuren om te redden wat er te redden valt? Via de vraag aan het gemeentebestuur of boeren die een inspanning doen voor erfgoedbehoud mogelijks kunnen worden gecompenseerd voor onderhoudskosten? Of is de kostprijs van renovatie en behoud zo absurd hoog dat niets meer te redden valt?

Bij sommige Knesselaarse hoeven is een respectabel geboortejaar aangebracht op of “ingemetseld” in de gevel. 1830, 1849, 1963, châpeau… Er zit er eentje tussen waarvan het dak is gebouwd met de balken van de oude Knesselaarse kerk (einde 19de eeuw). Toch jammer voor fietsers en passanten om te zien hoe zo’n mooie getuigen van een nog niet zo ver verleden ‘in poer en médoilden’ vallen.

Onze fotograaf Paul trok met zijn camera eens naar alle uithoeken van Knesselare om een aantal mooie exemplaren te fotograferen. Alvast goed voor een mooie prentenbak.

DE LATTENKLIEVERS VAN MARIA-AALTER

Vanaf het einde van de 18de eeuw kwamen meer mensen zich vestigen op het ‘Aalters Hoekske’, later de parochie St.-Maria-Aalter. Dat ging samen met de ontginning van het daar nog aanwezige veld door een aantal groot­grondbezitters.

De beste gronden werden omgezet tot akkers en op de minder geschikte bodems werd bos aangeplant. De bossen verschaften werk, niet alleen voor het aanplanten en rooien van bomen, maar ook voor het verwerken van hout.

Eén van die activiteiten was de lattenklieverij. Aan­gelokt door het aanwezige hout, de vele beschikbare handen en de lage lo­nen vestigde het bedrijf Lemahieu zich in Beernem en St.-Joris. Veel men­sen van Maria-Aalter gingen in het ‘lattekot’ werken. Anderen werkten thuis voor het bedrijf of voor zichzelf. Ruim een halve eeuw bloeide de lattenklie­verij in de streek. Nieuwe materialen om plafonds te maken verdrongen deze activiteit na de Tweede Wereldoorlog. De lattenklieverij werd geschiedenis…

Maak kennis met het lattenklieven in Maria-Aalter en omgeving. Dit ambacht bestond erin om boomstammen te klieven tot dunne plafondlatjes. Benieuwd hoe het allemaal in zijn werk ging?
We verwelkomen u graag op een tentoonstelling daarover in de kerk van
Maria-Aalter op 10, 11 en 12 mei 2019

Programma:

Opening op vrijdag 10 mei om 19.30 uur met digitale lezing over ‘de lattenklieverij’ door Jean Camerlinckx

Op zaterdag 11 mei is de tentoonstelling geopend van 10 tot 12 uur en van 14 tot 17 uur. Op zondag 12 mei van 10 tot 12 uur en van 14 tot 17 uur.

De expo Lattekot 2.0 is een initiatief van CAG in samenwerking met Gemeente Beernem, Provinciaal bezoekerscentrum Bulskampveld, Heemkndige Kring Bos en Beverveld en Cultuur Historische Kring Sint-Joris. Meer info: http://www.collectiebulskampveld.be